Vergil, Aeneid IV 362-392

Tālia dīcentem iamdūdum āversa tuētur

hūc illūc volvēns oculōs tōtumque pererrat

lūminibus tacitīs et sīc accēnsa profātur:

'Nec tibi dīva parēns generis nec Dardanus auctor,365

perfide, sed dūrīs genuit tē cautibus horrēns

Caucasus Hyrcānaeque admōrunt ūbera tigrēs.

Nam quid dissimulō aut quae mē ad maiōra reservō?

Num flētū ingemuit nostrō? Num lūmina flexit?

Num lacrimās victus dedit aut miserātus amantem est?370

Quae quibus anteferam? Iam iam nec maxima Iūnō

nec Sāturnius haec oculīs pater aspicit aequīs.

Nusquam tūta fidēs. Ēiectum lītore, egentem

excēpī et rēgnī dēmēns in parte locāvī.

āmissam classem, sociōs ā morte redūxī375

(Heu Furiīs incēnsa feror!): Nunc augur Apollō,

nunc Lyciae sortēs, nunc et Iove missus ab ipsō

interpres dīvum fert horrida iussa per aurās.

Scīlicet is superīs labor est, ea cūra quiētōs

sollicitat. Neque tē teneō neque dicta refellō:380

ī, sequere Ītaliam ventīs, pete rēgna per undās.

Spērō equidem mediīs, sī quid pia nūmina possunt,

supplicia hausūrum scopulīs et nōmine Dīdō

saepe vocātūrum. Sequar ātrīs ignibus absēns

et, cum frīgida mors animā sēdūxerit artūs,385

omnibus umbra locīs aderō. Dabis, improbe, poenās.

Audiam et haec Mānīs veniet mihi fāma sub īmōs.'

Hīs medium dictīs sermōnem abrumpit et aurās

aegra fugit sēque ex oculīs āvertit et aufert,

linquēns multa metū cūnctantem et multa parantem390

dīcere. Suscipiunt famulae conlāpsaque membra

marmoreō referunt thalamō strātīsque repōnunt.

当他如此辩解时,她一直转过身侧目而视,

忽左忽右地转着眼睛,一言不发地把他全身

扫视了一番,然后万分激动地这样回复道:

「你既不是女神所生的,达达努斯也不是你的                365

先祖,背信的人!是崎岖的高加索不毛的山岭

生了你,是许耳卡那的猛虎的奶把你喂大。

我为什么要掩饰,把更惨的后果留给自己?

我哀哭时他可曾叹息?他可曾看过我一眼?

他可受打动而流泪,可怜悯过深爱他的人?                    370

我该先说些什么呢?无论是最伟大的朱诺

还是父神萨图恩都不公正地观照世界,

没有一个地方,信任得以保全。我接待了他,

岸边饥饿的难民,我发了疯,把一部分王国

分配给他;我集合起他的船队,拯救他同伴                    375

于死地——我真是心如火燎!如今先知阿波罗

和吕喀亚的神谕——如今朱庇特亲自派来了

众神的传令官,驾着风将他可怖的命令传达。

原来这就是天神的作为,他们不得安宁费的是

这样的心。我既不会挽留你,也不会和你争辩:            380

去,乘风斩浪去追寻意大利、找你的王国吧。

但我真心希望,如果正义的神明有任何能力,

就会叫你在礁石之中呼救,屡次地呼喊着

狄多的名字。我虽离你遥远,也要化作一团

黑火跟随你;冰冷的死亡把灵魂引出躯体时,                385

我的阴影将无处不在,你这恶徒将受到惩罚。

我将在地府听到,消息将传到最深处我耳中。」

 

这些话说到一半,她悲从中来,突然住口,

一阵风似的跑开去,逃开了埃涅阿斯的视线,

只留下他心惊胆战、犹豫不决,却又准备                        390

有不少话想说。侍女们支持着她,把她

瘫软的身体带回大理石的卧室,平躺在床。

article Nav