67

O dulci iucunda viro, iucunda parenti,
     Salve, teque bona Iuppiter auctet ope,
Ianua, quam Balbo dicunt servisse benigne
     Olim, cum sedes ipse senex tenuit,
Quamque ferunt rursus gnato servisse maligne,5
     Postquam es porrecto facta marita sene.
Dic agedum nobis, quare mutata feraris
     In dominum veterem deseruisse fidem.
“Non (ita Caecilio placeam, cui tradita nunc sum)
     Culpa mea est, quamquam dicitur esse mea,10
Nec peccatum a me quisquam pote dicere quicquam:
     Verum est ius populi: ianua quicque facit,
Qui, quacumque aliquid reperitur non bene factum,
     Ad me omnes clamant, ‘Ianua, culpa tua est.’”
Non istuc satis est uno te dicere verbo,15
     Sed facere ut quivis sentiat et videat.
“Qui possum? Nemo quaerit nec scire laborat.”
     Nos volumus; nobis dicere ne dubita.
“Primum igitur, virgo quod fertur tradita nobis,
     Falsum est. Non illam vir prior attigerit,20
Languidior tenera cui pendens sicula beta
     Numquam se mediam sustulit ad tunicam:
Sed pater illius gnati violasse cubile
     Dicitur et miseram conscelerasse domum,
Sive quod impia mens caeco flagrabat amore,25
     Seu quod iners sterili semine natus erat
Ut quaerendus is unde foret nervosius illud,
     Quod posset zonam solvere virgineam.”
Egregium narras mira pietate parentem,
     Qui ipse sui gnati minxerit in gremium.30
“Atqui non solum hoc dicit se cognitum habere
     Brixia Cycneae supposita speculae,
Flavus quam molli praecurrit flumine Mella,
     Brixia, Veronae mater amata meae,
Sed de Postumio et Corneli narrat amore,35
     Cum quibus illa malum fecit adulterium.
Dixerit hic aliquis, ‘Quid? Tu istaec, ianua, nosti,
     Cui numquam domini limine abesse licet,
Nec populum auscultare, sed hic suffixa tigillo
     Tantum operire soles aut aperire domum?’40
Saepe illam audivi furtiva voce loquentem
     Solam cum ancillis haec sua flagitia,
Nomine dicentem quos diximus, ut pote quae mi
     Speraret nec linguam esse nec auriculam.
Praeterea addebat quendam, quem dicere nolo45
     Nomine, ne tollat rubra supercilia.
Longus homo est, magnas cui lites intulit olim
     Falsum mendaci ventre puerperium.”

Horizontal Tabs

article Nav
Previous: 
Next: